21-11-2016

Rug recht houden!

Meneer Asscher, 

“De kunst in een democratie is om vanuit de meerderheid soms rekening te houden met een minderheid”.
Dát zei u bij
DWDD om te verklaren waarom u zo dolblij bent dat de Zwarte Pieten in de stad die zichzelf ziet als het epicentrum van de wereld, Amsterdam, geen Zwarte Pieten meer mogen zijn.



Vooropgesteld: ik ben al een paar jaar vóór de veegpiet. Vanwege het sprookjesverhaal over de schoorsteen. De veegpiet, da’s voor mij ome Bert die dusdanig veel zwarte vegen op zijn gezicht krijgt dat neefje Wieger en nichtje Roos in hem niet ome Bert herkennen.

Maar ik bestrijd die argumentatie van u.

In een democratie moet je vanuit de meerderheid de mening van de minderheid respecteren, zeker. Maar je moet vervolgens wel je rug recht houden. 
En ik durf nog een stapje verder te gaan: als die minderheid bestaat uit een clubje agressieve schreeuwers dat geen enkel respect kan opbrengen voor de meerderheid (en deze zelfs beschuldigt van misdrijven, zoals racisme), moet je die minderheid lekker in haar sop gaar laten koken.

Als we allemaal uw ruggengraat zouden hebben, meneer Asscher, en zouden buigen voor extremisten, dan zou Nederland er heel anders uit gaan zien.

 Dan wordt het homohuwelijk weer verboden.

Dan gebeurt abortus weer met een breinaald.

Dan verdwijnt de monarchie.

Dan moeten de winkels dicht op zondag.

Dan wordt het eten van vlees verboden.

Dan kappen we met dat vrouwenkiesrecht.

Dan moeten vrouwen kleding gaan dragen die hun hele lichaam bedekt.

Dan voeren we de sharia in.

Dan gaan alle joden weer op de trein.

Dan…

Enfin, u snapt mijn punt.

In een democratie voorkom je dat kleine groepjes met een verborgen agenda (in dit geval uiteindelijk: herstelbetalingen voor de slavernij) hun zin krijgen. In een bananenrepubliek buig je voor ze.

http://www.briefjevanjan.nl/aan-lodewijk-de-glibberaal/

Tags: Mening
blog comments powered by Disqus